Sanat Beşerleri

Aşk bir renktir bende, Her sabah aradığım tebessümünde; Çoğunlukla soluk pembe, Ayrıcalıktır teninde... Bazense utangaç davranışlarının  Mimiklerine eşlik eden bedeninde, Yanaklarında kırmızının en güzel tonları... Bu renge eş şeker dudakların. İki pare arasından çıkan, Zihnime işlediğim kelimelerin siyahlığına; Günüme gün katan, Renkler serpen sesinden ebemkuşağı... Ve gözleri zeytin, ben damlayan yağı; Az biraz tuzundan beyaz... Müptelası olduğum, kaşlarının  Göz bebeklerine uyumundan, Bakmaya doyamadığım gözlerinin sahil kıyısından Kahvenin kusursuz manzarası... Mevsimlerden, en sevdiğin, sonbahar: Üstüne bastığın yapraklar turuncu. Sabah parlayan güneşin altın sarısına Kokusu huyum olan saçlarının kestane rengi kuyumcu. Kaç akşam, morundan lacivertine Pusu kurmuş soyguncu? Sahip olduğun gökyüzünden maviyi Ve üşümüş dudaklarından çalmak için eflatunu... Böyle işte Aşk bir renktir bende, Hayat bulduğu sürece sende.                 ...

MABEDİM AŞKININ TEMELİ '' Sevgime güven... '' ve ''... bana inan. '' dedi Şaşırmıştım da o bunu fark etmedi. Bugüne dek çok mabed gördüm yine de Gözüm böylesi nuru hiç görmedi. Gözlerimi kapatıp girdim içeri Korktum ama adım atmak zordu geri Merakın getirdiği fedakarlıkmış: Yakmak, arkanda kalan tüm köprüleri Ruha indirilmişti ilk vahiyleri: '' Bul eşini, ver hak ettiği değeri '' Kalbimi bu söze layık görmek için Aşk ile yıkanıp, silip atmak kiri... Mantığıma sordum: Ne yapmak gerekir? Dedi ki: Kararlar önem arz ettirir. Bu yüzden tamamen iyi düşünmeli, İki ayrı ruh fakat bedenleri bir... Her şeyden öte bu düşündürdü beni: Bedene, farklı ruhu kabul edeni... Bir ruhta bütünleşmeyi anlarım da Madde, aşk için neden bozar şeklini? Bu imana hazırlıksızdı bedenim Gönlüm tapsa bile karşı çıkar zihnim Sorgularım inancın gizemlerini Sorular sana ait, cevaplar benim. Sormaktan uzaktaydı düşüncelerim Hatta mabedinden kaçmayı istedim Ama yaktığımdan ...

GÜNEŞTEN GÜNLERİM Herkesinkinden farklıdır günlerim: Yatağımdan kalkıp aralarken perdemi,  Onun göz kırpışıyla doğar güneşim. Hatrı, kelamımdır; günaydın derim. Karşılık verir de bekletmez beni  Ve dudaklarından dökülen ilk kelimeler, Temmuz sıcağında, Bir odanın kapısının aralanması gibi Kulak penceremden kelimelerin cereyan edişi, Ruhumu serinleten sabah yelim. Böylesi huzur doludur ilk saatlerim. Öğlen olur da yine ayrılmaz manzaramdan güneşim. Daldan kolları arasından sarılıp gövdesine, Gölgesine kabul gördüğü için teşekkür ederim. Saçlarının hışırtısı eşliğinde, Acıktığımda ise tadından yenilmez muhabbeti. Nadiren ikindi vakitleri, yüzünden gökyüzünün, Siyah beyaz kirpiksi bulutlarından; Saklar, tane damlalar rengini. Akar ya yanaklarından maviliği,  Dinlendirmek için yerküremi... Islatır hem beni Hem de dudaklarının solundaki Toprak kokan tenine yakışan kahve beni. Yıkanır o mavilikte düşüncelerim. Sessizleşir zihnimin sokakları, akşam gibi. Bunca zerafet nereden ge...