Her sabah aradığım tebessümünde;
Çoğunlukla soluk pembe,
Ayrıcalıktır teninde...
Bazense utangaç davranışlarının
Mimiklerine eşlik eden bedeninde,
Yanaklarında kırmızının en güzel tonları...
Bu renge eş şeker dudakların.
İki pare arasından çıkan,
Zihnime işlediğim kelimelerin siyahlığına;
Günüme gün katan,
Renkler serpen sesinden ebemkuşağı...
Ve gözleri zeytin, ben damlayan yağı;
Az biraz tuzundan beyaz...
Müptelası olduğum, kaşlarının
Göz bebeklerine uyumundan,
Bakmaya doyamadığım gözlerinin sahil kıyısından
Kahvenin kusursuz manzarası...
Mevsimlerden, en sevdiğin, sonbahar:
Üstüne bastığın yapraklar turuncu.
Sabah parlayan güneşin altın sarısına
Kokusu huyum olan saçlarının kestane rengi kuyumcu.
Kaç akşam, morundan lacivertine
Pusu kurmuş soyguncu?
Sahip olduğun gökyüzünden maviyi
Ve üşümüş dudaklarından çalmak için eflatunu...
Böyle işte
Aşk bir renktir bende,
Hayat bulduğu sürece sende.
M. Furkan GÜNEŞ

Yorumlar
Yorum Gönder