Gülüşün sanki bir bülbülün ötüşü
Bir sümbülün açması gibi renk cümbüşü
İşte, ben her üşüdüğümde bunlar örter üstümü
Sen hiç peki; sevilmediğin için kendine küstün mü?
İnsan karakteri altın gibi
Ne kadar saf ve ağırsa
O kadar değerli
Tokat seninki, altın madeni...
Senin aşkın ruha bir ilaç
Ve ruhum o ilaca aç
Avuç avuç yutsam da
Yine ona muhtaç.
Senin de olsaydı keşke aşk duygun.
Çünkü sana giden her yolda benim Mecnun.
Sen bir ağaç olsan, ben bir yaprak
Güz gelince döktüklerinden hani, basit ve sıradan...
O dökülüş belki sonum olacak
Ama yine sende yeşereceğim, ruhum huzuru bulacak.
Sen sulamasan bakışlarınla
İçimdeki çiçek kururdu
Tam sol göğsümün ortasında
Sana ait bir saray kurulu
Ve bu da bu şairin umudu...
Ömer Rahmet DALSEÇKİN

Yorumlar
Yorum Gönder